Yazar: Murat Başaran

Dergi: Mayıs/2004

Sayı: 329

İstanbulsuz Murat Başaran Parke taş döşeli bir ıssız sokağında, Bana yağmur yağan bir İstanbul verin… Ortancası ben olayım; Duvar diplerinde, Unutulmuş… Acı bir kahvenin özlemiyle, aşkında kıvamını bulmuş! Hatırası bir ömür… Bana bir İstanbul verin; Susuz çeşmelerine güneş vurmuş… Yıksın surlarımı birbirine karışan ezanlar, Fatihim olsun! Bana yağmur yağan bir İstanbul verin; Gökkubbesi şadırvan, Kalbimi sevdaya kurmuş. Ben! Yitik bir İstanbul’un aşıkı… Gönlümün sağ yanı; güvercinler; Yenicami merdivenlerinde kıyama durmuş! Öbür yanı üç-beş erguvan; Yağmurunu arayan… Ben! İstanbul’un yitik bir aşıkı… Bulduğu, bulunduğu, kaybolduğu yerde… Kendini arayan… Bana bir İstanbul verin!