Yazar: Cüneyd Suavi

Dergi: Temmuz/2007

Sayı: 366

ZENGİN bir adam, bahçesinden topladığı yarım sepet kirazı, yan evdeki komşusuna götürüp: Merhaba hacı amca!. diye tebessüm etmiş. Bu gün ağaca çıkıp, sen ve teyzem için kiraz topladım. 'Amca'� dediği kişi, en az yetmiş yaşında bir ihtiyarmış. Her nedense insanlarla fazla konuşmaz, derdini kimseye açmak istemez, emekli aylığıyla geçinmeye çalışırmış. Zaten eşinden başka da kimsesi yokmuş. Kirazları görünce, gözleri dolmuş, birazdan da çocuk gibi ağlamaya başlamış. Zengin adam, bu işi pek anlayamamış. Bir tahminde bulunup: '” Herhalde kirazı çok seviyorsunuz, demiş. Eğer bilseydim, daha sık getirirdim. Yaşlı adam, onun omuzlarını okşayarak: '” Kirazı elbette severim yavrum, demiş. Teyzen de sever. Ama bana böyle göz yaşı döktüren şey, bizim için ağaca çıkma zahmetine katlanmanızdır.