Yazar: Selim Gündüzalp

Dergi: Ocak/2003

Sayı: 313

HATIRA DEFTERİ Burhan Felek, bir gün Küçükçekmece’de et yemekleri ile meşhur bir lokantaya gitmiş. Yediği etleri çok beğenmiş. Sofrasından kalkmak üzere iken lokantanın sahibi hatıra defterini getirip: “Üstad şuraya iki satır hatıra yaz da, defterim kıymetini arttırsın” diye Felek’e uzatmış. Burhan Felek de: “Burada bu kadar güzel et yemek imkânı varken neden birbirimizi yeriz, anlamıyorum” diye bir not yazıp, defteri imzalamış. SARAYA DAVET Sultan Abdülmecid, adından hep övgüyle ve saygıyla söz edilen mesnevihan Hüsam Efendi ile tanışmak ister; fakat Hüsam Efendi kabul etmez; bütün davetleri geri çevirir. Aradan zaman geçer, günün birinde Beşiktaş taraflarına yolu düşen Hüsam Efendi’yi padişahın bu iş için görevlendirdiği biri yol üzerinde durdurur ve şu dörtlüğü okur: Efendimiz bizi gönderdi, çok selam ediyor, “Görüşmek istiyorum, kendi istemez mi?” diyor. Uzun değil ki saray, işte dört adımlık yer; Hemen dönün gidelim, hiç düşünmeyin bu sefer! Hüsam Efendi, bu kâfiyeli davete yine aynı usul ile cevap verir: Ben ellibeş senedir teptiğim yegâne yolun, Henüz sonundan uzakken, tükendi gitti ömür; Tutup bir de geri döndüm mü, yandığım gündür! BEDAVA YOLCULUK Büyük İtalyan besteci Guiseppe Verdi ile bir dostu trenle yolculuk yapıyorlardı. Kondüktör geldiğinde, Verdi biletini gösterdi. Arkadaşı, bunu yadırgadı: “Sen Senato üyesisin; bilet almaman gerekirdi.” Verdi, durumunu şöyle açıkladı: “Ben önce müzisyen, sonra senatörüm. Müzisyen olarak biletsiz yolculuk etme hakkını kendimde görmüyorum.”