43 Yazı İbrahim Erdinç Şumnu

Yazar Profili »

Sapanca

Ocak 2015, 457 543 Görüntülenme Eklenme Tarih: 18 Nisan 2018 14:53 İbrahim Erdinç Şumnu

 

Yükseklere ilk kar düştü , kış yakın

“Keremali” sisli , “Kartepe” ayaz…

Hüznünü tazeler gibi  “ilk aşk” ın,

Bir buruk özlemle geçti gitti yaz!..

                    

Zaman’da bu ne hız?.. saatler ân’ca

Durdur yelkovanı durdur, Sapanca!..

 

Bir yâkut gerdanlık; güneş batıyor

Gölde bu eziliş, ürperiş niye?..

Akşam; gam aşına zehir katıyor

Gönül kuşu dargın, gün bitti diye…

 

Hislerim karmaşık, ürkek, yabanca

Korkuyorum, elimi tut Sapanca!..

 

Derinlik, sonsuz’dan bir haber gibi…

Yetmedi nefesim, “sığ” da boğuldum!..

Sulara yansımış fezâ’nın dibi,

Göklerdeki sırrı ben sende buldum!..

 

Sar, ısıt göğsünde cân’ca, cânân’ca

Sığlıklardan sakla beni Sapanca!..

 

Bazan sanki, gölden sesler duyulur!..

İçim, garip duygulara alışık…

Çoşarken kemençe, hıçkırır tanbur!..

Ben böyleyim; şevk’e melâl karışık…

 

Sûzidilârâ’ca, Şed’arabân’ca,

Rûhumun sesi bu, dinle Sapanca!..

 

Kamışlık sendedir; bendeyse, hasret!..

Ney senden; bu feryad, bu çığlık benden!..

Bir keskin rendedir içimde gurbet,

Oyuk oyuk ciğer, lîme lîme ten!..

               

Eşiğine düştüm, bakma düşmanca

Yaram ağır, su ver bana Sapanca!..

 

Lodos’unu başka sâhile çevir,

Seni karayel’le, poyraz’la sevdim…

Gurur’muş, benlik’miş… hepsini devir!..

Yerde iki büklüm niyâz’la sevdim…

 

Her sevdâdan geçtim artık, pişmanca

Beni sensizliğe salma, Sapanca!..

 

Bilinmez diplere attım oltamı,

Gözüm hep kısmetin en irisinde!..

“Ebed Sâhili”ne tuttum rota’mı,

Vuslat mı?.. ufkun az ilerisinde!..

 

Firkât sona erer, Emr-ü Fermân’ca 

Böyle sürüp gitmez bu “Kış”, Sapanca!..

...

Sapanca!.. Koy devrân dönsün, keyfince

Bil ki, “Nûr Ülkesi”, yakında değil!..

Dağlar, “aşılmazmış”mış; yol, uzun-ince…

Pervâne, alevin farkında değil!..

 

Yansak da varalım Er’ce, Sultân’ca

“Bahar”lar bekliyor bizi, Sapanca!..

 

 


Ocak 2015, 457 Sayısı Tüm Yazıları


YAZARIN DİĞER YAZILARI

Amazon Fatihi!

Dede ile Torun

Devamı »

Ayasofya

Şiir

Devamı »

Dede ile Torun / Kırlangıcın Duası

- Bak, kırlangıçlarımız gelmiş!.. Havada neş’eli kavisler çizerek, şen çığlıklarla sonbaharda terkedip gittikleri yuvalarına dönmenin sevincini yaşıyorlar… Sayıları biraz artmış gibi. Belli ki, göç edip gittikleri sıcak diyârlarda da yavru çıkarmışlar; onları da alıp buraya, yazlık evlerine getirmişler… Bizim, çifte pasaportlu Almancılarımıza benziyorlar!.. Şimdi, eski yuvalarını onaracaklar; yeni âileler kurmak için de, yeni yuvalar inşâ edecekler…

Devamı »

Dede İle Torun

Devamı »