TR EN

Dil Seçin

Ara

Hüzün

Şiir

 

Elem tırmalıyor daim içimi

Ağlamam gerekir nerdesin hüzün

Vâh’ın ne rengi var ne de biçimi,

Onun bulunduğu yerdesin hüzün

 

Ömür bitti gurbet hâlâ bitmedi

Günlerim aylarım dostluk etmedi

Terk edip ruhumu çekip gitmedi

Gitmezsin bir kere serdesin hüzün

 

Şamar yemiş acı çeken bir adam

Gençlik gitmiş beyazlamış pir adam

Bu dünyada var mı yok mu sır adam

Varlığımı örten perdesin hüzün.

 

Sorma ne haldesin Hamza ne halde

Varlığım bırakır beni vebalde

Tecelliler cemal değil celâlde

Sen de benimle kederdesin hüzün.