Tut bir sarmaşığın elinden. Çıngıraklı eski kapıların üzerinden sarkan, o top top olmuş, yuvarlanmış, zarif duruşuyla taç olmuş bir hanımeli sarmaşığının… Gözlerini kapamadan, sakın ola ki çekmeyesin kokusunu içine.
Sesler, kokuları örter. Gözler kapanmalı gülleri koklarken. Mis gibi çiçek kokularını içine çekerken kapanmalı gözler hafifçe…
Burası önemli bir tefekkür sırrı: Ve sonra ilk defa görüyormuşçasına bakmalı, inceden inceye görmeli…
Ya eller ne güne duruyor? Lâtif bir çocuk yüzünü okşar gibi okşanmayı bekliyor kadife güller, hanımelleri, hercai menekşeler…
Hayranlık duygusu ne için verilmiş sandın. Bir çiçeğe, bir kelebeğe, bir buluta bir dağa, bir gün doğumuna.. hayran olmamışsan, hayran oldum deme…