Telafisi Olmayan İmtihan

Bu dünyada, dört yanlışın bir doğruyu götürdüğü sınavlara girip çıkıyoruz. Bu sınavlarda, doğrularımız bize kalsın, yanlışlarla heba olmasın diye, yanlış yapmamaya özen gösteririz; cevabından emin olmadığımız, sonucunu şüpheli bulduğumuz soruları cevaplamaktan kaçınırız. 

Dünyada sınavlarındaki bu ihtiyatı Ahiret sınavı için gösterebiliyor muyuz? Kazandığımız sevaplar, yaptığımız iyilikler heba olmasın diye günaha girmemeye, şüpheli şeylere yaklaşmamaya, gaflete dalmamaya özen gösteriyor muyuz? 

Oysa öyle bir sınavdayız ki bazen bir yanlış bile bütün doğruları götürebiliyor. Bundan dolayı yanlış yapmamak için titizlik göstermeliyiz; şüpheli şeylerden kaçınmamız gerekiyor. Bu imtihanın tamamen kaybedilmesi demek olan şirk ve küfrün, küçük bir günahta bile saklı olabileceğini unutuyoruz. “Kötülük işlersen, hemen arkasından iyilik yap ki, o kötülüğü silip süpürsün.” (Tirmizî, Birr 55) emrini çoğu defa ihmal ediyoruz. Yaptığımız bir kötülüğün, düştüğümüz bir hatanın etkilerini gidermek için çabalamamız gerekiyor. 

En önemli ve etkili nedamet, yapılan hatanın telafisi için gösterilen çabalardır. Affedilme isteği iyilik çabasıyla desteklenmeli; kavli istiğfarı fiili istiğfar takip etmelidir. 

Gözlemleyebildiğim kadarıyla süresi belirsiz, yükümlülükleri ağır, manileri çok bu imtihanı küçümsüyoruz; hem yanlış yapmamak için gereken özeni göstermiyoruz hem de yanlışları götürecek doğruları ve iyilikleri çoğaltamıyoruz. 

Bu imtihan kazanılacaksa burada kazanılacak, kaybedilecekse yine burada kaybedilecek. Bu imtihan, dünyada geçerli olan ve süresi insanın ve dünyanın ömrüyle kayıtlı olan bir imtihandır. Dünya bir defa kuruldu, başka bir daha kurulmayacak. Ömür bir defa verildi bir daha verilmeyecek. Telafisi yok bu hayatın, bu sınavın. Yani sınıftan çıkan bir daha sınıfa dönmeyecek. Daha güzel bir hayat yaşamak için bizi dünyaya bir daha gönder, diye istekte bulunanların bu isteği kabul edilmeyecek.