Bazı hayvanlar, aç düşmanlarından kaçabilecek kadar hızlı hareket edemezler. Savaşmak için de yeterince güçlü ve büyük değildirler. Fakat onlarda, kendilerine özenle bahşedilmiş koruma mekanizmaları mevcuttur. Bunların çoğunu, bıçak gibi keskin, çelik gibi sağlam dikenler oluşturur. Ve ilginç hayvanlar, bu dikenleri “size nasıl saplayacağını” çok iyi bilir. İşte size ufak tefek bazı örnekler:
Resim 1
Fotoğrafta (1) gördüğünüz “Dikenli Şeytan”, Avustralya çöllerinde yaşayan mütevazi bir kertenkele. Dikenlerinin rengi çölün kumuyla aynı renkte. Ve bu dikenlerden düşmanlara bir uyarı: “Beni yersen, en iyi ihtimalle sakat kalırsın.”
Resim 2
Her tarafı dikenlerle kaplı kirpi balıkları kabuklu deniz canlılarından daha yamandır. Bu dikenlerden bazıları kalın ve kısa, bazıları da sivri ve uzundur. Çoğu deniz canlısı onları yemez. Çünkü o kadar riski göze alamaz. Fakat yengeç, su samuru ve bazı balıklar, bu dikenleri çubuk kraker gibi büyük bir zevkle kıtır kıtır yerler. Yandaki resimde gördüğünüz Kirpi balığı da,(2) kendisine saldıran düşmanına ne yapacağını çok iyi bilir. Düşmanını gördüğü zaman vücudunu hava ya da suyla doldurup şişer. Düşman, onu dört-beş kat daha büyük görünce hem şaşırır, hem de korkar. Kirpi balığı şişince, bir basketbol topu kadar olur. Ve kolay yutulur bir lokma olmadığını isbat eder.
Resim 3 ve 4
Avustralyalı Eçidna, (3) uzun bir burna sahiptir. Bu uzun ağız-burunla toprağı karıştırabilir, yapışkan diliyle karınca ve böcekleri yakalayıp yiyebilir. Eçidna, düşmanlarından kaçabilecek kadar hızlı koşamaz. Düşmanlarına karşı kendini savunabilecek pençeleri ve ısırabilecek dişleri yoktur. Eçidna, düşmanlarını gördüğünde ön ayaklarını ve uzun burnunu kullanarak toprağı kazar. Ve biraz içeri gömüldüğünde, dikenleri hariç hiçbir yeri görünmez.(3) Eğer toprak kazılmayacak kadar sert ise, Eçidna bir diken topu gibi yuvarlak olur (4).
Resim 5
Bir Avrupa kirpisi, (5) bir Eçidna’ya çok benzer, hatta yaptıkları şeyler bile birbirinin aynısıdır. Eğer bir tilki ya da başka bir düşman saldırırsa kendini bir dikentopu haline getirir gerisi düşmanının zevkine kalmış.
Çoğu hayvan, bir kirpinin ne kadar başbelası olabileceğini düşünemez. Ama, ona bulaşan tilki, ayı ve dağ kedisi gibi bazı hayvanlar, ya acıdan ya da kan kaybından ötürü hayatını kaybeder. Nasıl mı? Kirpi saldıracağı zaman arkasını döner ve dikenleri fırlatır. Önce ayaklarını yere vurarak uyarır. Eğer düşman uzaklaşmıyorsa, onu kuyruğunu yere vurarak bir kere daha ikaz eder ve daha sonra dikenleri saplar.
Resim 6
Şu görmüş olduğunuz örümcek, (6) ormanlarda ya da bol çalılı bahçelerde yaşar. Genellikle ABD’nin güneyinde görülür. “Bu örümcek ağını örüp yem beklerken, bir kuşa rahatlıkla yem olabilir.” diyorsanız, yanılıyorsunuz. Onu koruyan iki şey var: Birinci, böylesine yapışkan bir ağa bulaşmak hiç bir kuşun hoşuna gitmez. İkincisi, kuşlar böyle dikenli bir örümceği yemeye cesaret edemez.
Resim 7
Güve tırtılı, (7) uzaktan bakıldığında zarar veremeyecek kadar küçük ve zararsız dikenlere sahip hoş bir çimen parçası gibi görünür. Fakat dikkatli olun, bu dikenler çok zehirli. Herhangi bir düşman ona zarar vermek istediği anda, bu zehir ortaya çıkar. Düşmanlar hemen oradan uzaklaşmaları gerektiğini fark edemezlerse, canlarından olurlar.
Resim 8
Amazon yağmur ormanlarında yaşayan bu diken başlı yeşil çekirgenin (8) dikenleri, sinekleri bacaklarından yakalayabilecek kadar uzun ve yapışkandır üstelik. Başının üstündeki dikenler bir insanın derisini rahatlıkla parçalayabilecek ya da bir yarasanın kafasını kopartıp, kanatlarını yırtabilecek kadar serttir. Bu dikenler düşmanlara “dokunmasan iyi olur” der. Eğer günün birinde bu dikenli yaratıklarla karşılaşırsanız, onların her birinin sahip olabilecekleri en mükemmel silahla donatıldığını aklınızdan çıkarmayın.
(Ranger Ring’den Tercüme: Yusuf Yılmaz)