Savaş kötü tabi...
Buna kimse itiraz etmez.
Ama biz istiyoruz ki, mazlumları yeşil gözlü sarı saçlılar ve esmer tenli kömür saçlılar olarak ayırmayın. Umudu tükenen insanlar kategorisine koyun hepsini.
Savaş kötü tabi...
Kim aksini söyler ki?
Ama biz istiyoruz ki, çocuğundan ayrılan babanın gözyaşlarına içiniz acıdığı kadar, çocuğunu kınalı kuzusunu parçalanmış bedeninden teşhis etmeye çalışan kronik savaş masumlarını da görsün gözleriniz.
Savaş kötü tabi...
Hem de çok kötü.
Ama biz istiyoruz ki, savaşın mağdurları sizin dünya anlayışınıza daha yakın diye, ikiyüzlülük yapmayın. İyi insan olduğunuzu Ortadoğu işgalinde de görebilelim. Ukrayna’nın toprak bütünlüğü kadar Filistin’in de toprak bütünlüğü için az buçuk yazıp çizin.
Keşke bomba sesinden korkan çocuğa kalbiniz acıdığı kadar, eline silah verilip savaştırılan çocuklar için de titreseydi kalbiniz.
Keşke savaşırken ölen her çocuğa karşı biraz suçluluk hissetseydiniz.
Savaş kötü ama keşke ölüleri bari kategorilere ayırmasanız. Bari ölüleri dünya rolleri ile uğurlamasanız. Onların ölülerini teker teker mumlar ve törenler ile uğurlarken, bizim ölülerimizin onar onar gömüldüğü mezarlar hakkında da birazcık konuşabilseniz.
Keşke kadın mültecileri güzel olanlar ve olmayanlar diye en azından savaş varken kategorize etmeseniz. Gözlerinin feri sönmüş, hayal kurması elinden alınmış kadınlar kefesinde dursa hepsi.
Keşke...
Savaş kötü tabi, kim aksini söyler ki?
Ama biz istiyoruz ki birazcık insan olun. En azından böyle zamanlarda insan yanınız ile birazcık konuşun.
Savaşın coğrafyası, daha az mazlumu, daha çok canisi yoktur.
Savaş kötü tabi de niye hep bize kötü işte?