Bu gece insanı düşündüm, onun var ediliş amacını. Bunca melek varken neden insan? Üstelik yerde fesat yapacağı ve kan dökeceği bilinirken.
Bunun sebebi, her cemal ve kemal sahibinin, cemal ve kemalini görmek ve göstermek istemesi.
Allah, sınırsız güzelliklerini, sonsuz niteliklerini, misilsiz isimlerini aynalarda görmek ve anlayanlara göstermek istedi.
Hem tüm evrende hem de evrenin özü sayılan insanda ilahi isimlerini yansıttı, onları merhametine ayna yaptı.
İnsana varlık gibi, hayat gibi, akıl gibi, insanlık gibi büyük nimetleri tattırdı.
Ona önem verdi, muhatap kabul etti, peygamberler, kitaplar gönderdi.
Gafletten uyandırmak için uyardı, varlık sebebini bildirdi, sonsuz bir hayatı kazanmanın yollarını gösterdi.
Kendini anlattı, tanıttı, bildirdi. Kâinatı yaratma sebebini açıkladı.
“Ben insanları ve cinleri Bana kulluk etsinler diye yarattım” buyurdu.
Kulluktan kasıt, her şeyden evvel Onu tanımaktır. İnsanın varlık hikmeti budur.
Önce iman nuruyla nurlanacak. Sonra, yerde ve gökte sergilenen eserlerine bakarak, tefekkür ederek Rabbini tanıyacak. Tanıdıkça muhabbeti artacak.
Böylece ruhi ıstıraplardan kurtulup tarifsiz sevinçler tadacak. Bu dünyadan yüz akıyla ayrılacak, ebedi cennette baki bir hayata kavuşacak.