Aylardır iş arayan bir adam, temizlik işleri için Microsoft’un eleman alacağını duyar ve başvurur. İnsan kaynakları görevlisi, bir öngörüşmenin ardından yerleri temizlemek konusunda ne kadar güvenilir olduğunu anlamak için küçük de bir test yapar. Sonra da, “Bu iş senin dostum, e-mail adresini ver de, sana başvuru formunu gönderip, işe başlamak için geleceğin günü bildirelim.” der.
Adam üzülerek, bilgisayarının, ve dolayısı ile e-mail adresinin olmadığını söyler. Görevli ona;
“Bak dostum bu zamanda e-mail adresi olmayan biri, Microsoft için yok demektir. Senin e-mail adresin yok. Dolayısıyla sen bizim için yoksun. Üzgünüm.” der.
Adam umutsuzca, ne yapacağını bilmeden, cebindeki son parası olan 10 dolar ile oradan ayrılır.
Elleri cebinde yürürken, yol üzerinde bir market görür ve aklına hiç de fena sayılamayacak bir fikir gelir. Markete girer ve 10 kiloluk bir kasa domates alır. Kapı kapı dolaşarak, 2 saat içerisinde hepsini satarak sermayesini ikiye katlar. Bu işi birkaç kez daha devam ettirir. Akşam eve döndüğünde cebinde tam 60 doları vardır. Bu şekilde yaşayabileceğini anlar, her sabah erkenden kalkar ve akşam geç saatlere kadar çalışır, parası her gün artmaktadır. Az bir zaman sonra, bir el arabası alır, derken bunu bir kamyonla değiştirir ve bir süre sonra, onlarca araçtan oluşan bir nakliye şirketi sahibidir.
Aradan 5 sene geçer, adamımız Birleşik Devletlerin en büyük gıda nakliye şirketlerinden bir tanesinin sahibidir artık. Günün birinde hayat sigortası yaptırmaya karar verir.
Bir sigorta şirketini arar, sigortacı, teklifi gönderebilmek için e-mail adresini ister. Adam e-mail adresinin olmadığını söyler. “Şaşırtıcı,” der sigortacı, “e-mailiniz yok ve bu şirketi kurabildiniz, düşünün, ya bir de e-mail adresiniz olsaydı…”
Adam düşünür ve şu cevabı verir:
“Microsoft’ta temizlikçi olurdum!”