Delinin biri, minarede ezan okumakta olan müezzinin yanına çıkmış. Müezzin ezanı bitirince, gayet ciddi bir tavırla:
“Hadi” demiş, “Şimdi burdan beraber atlayalım.”
Müezzin kemküm etmiş, lafı değiştirmeye çalışmış fakat nafile… Bakmış ki, deliyi ikna etmek mümkün değil, çaresizce için için kıvranırken şöyle bir yol bulmuş ve demiş ki:
“Burdan atlamak çok kolay birader. Aşağı inelim de, aşağıdan minareye sıçrayalım. Bakalım, yapabiliyor muyuz!..”
Bu ilginç fikir delinin hoşuna gitmiş ve beraber aşağıya inmişler.
…
Derler ya; darda kalana Allah yardım eder; çırpınana yol açar. Ama bu da bir gerçek ki; insanların farkı böyle durumlarda ortaya çıkıyor.
Ne diyelim, karşılaştığı zorluklarda bir çıkış yolu bulana aşk olsun…