Bilmekle yapmak arasında upuzun bir yol var. Bu gerçek beni hem kaygılandırıyor hem de korkutuyor. Sahip olunan bilginin yaptırım gücü olmadığı yolunda bazı kuruntular geliyor zihnime. Bu konuyu zaman zaman derinlemesine düşündüm. Tanıdığım insanların bilgileriyle davranış biçimlerini gözden geçirdim, kendi deneyimlerimi göz önüne aldım.
Okuyup öğrendiğim gerçekliklerin boyutlarını, bunların bendeki etkilerini inceledim ve sonunda şu kanıya vardım:
İstem gücüyle bir araya gelmeyen bilginin yaptırım gücü az oluyor. Eylemlerle pekiştirilmeyen hakikatler birer felsefi bilgi yığınına dönüşüyor.
Nasıl bazı ilaçlar perhizle beraber alınmadıkça beklenen etkiyi göstermiyorsa, öyle de uygulanmayan bilgiler, gerçekler ve tanımalar hayatı düzenlemeyen, ancak düşünülünce hatıra geliveren bilgi birikimine dönüşüyor. Tıpkı kütüphane raflarını süsleyen kitaplar gibi.
Hatayı uygulamam gerekirken uygulayamadığım gerçeklerde değil, kendimde aramam gerektiğini anladım. Bilginin yanına güçlü bir irade koyabilmeliyim. Çünkü en büyük engel, benim.