143 Yazı Selim Gündüzalp

Yazar Profili »

Rabbim, Adınla Atıyor Kalbim

Aralık 2013, 444 148 Görüntülenme Eklenme Tarih: 22 Mayıs 2020 23:18 Selim Gündüzalp

 

Hiç yoktan bana bir hayat verdin...

Ne verdiysen hepsini, Sen verdin.

Ben istemeden verdin...

Rahmetin, şefkatin sonsuz Senin...

Yoktan yarattın, var ettin...

Dahası, 

Varlığından haberdar ettin...

Hz. Peygamber’e (asm) beni yoldaş ettin, yar ettin…

Doğruyu yanlıştan ayıracak bir akıl verdin,

Seni fikretmeme sebep olacak nimetler verdin…

Seni anacak, her daim Seni zikredecek bir dil verdin…

Sana şükredecek bir kalp verdin,

Ne verdiysen hepsini Sen verdin…

Rabbim,

Adınla atıyor kalbim…

Ne verdiysen hepsini Sen verdin...

Ben istemeden verdin

Kediler âleminde fare olmak ya da…

Bir tutam maydanoz olmak da vardı…

Yaratılmamak da vardı…

Şu güzelim dünyadan ve bin bir güzel isminden

Haberdar olmamak da vardı…

Ama var ettin...

Varlığından haberdar ettin.

Ne yaptıysan, ne ettiysen hep güzel ettin…

Hiç yoktan 

Bana bir hayat verdin...

Yok olmayayım, kaybolup gitmeyeyim diye

Yoluma bir de işaretler koydun,

Peygamberlerle, kitaplarla yolumu aydınlattın…

Verdiğin nimetleri saymaya kalksam,

Bir ömür yetmez.

Ne çok şeyler verdin Rabbim, ne çok şeyler…

Hiçbiri sıradan değil, hiçbiri…

Her biri ayrı bir dünya, her biri bu dünyadan kıymetli…

Biliyorum, bunların hiçbirine layık değilim, biliyorum.

Ama hepsi Senin rahmetinden, sonsuz şefkatinden geliyor Rabbim…

Ne kadar da az zikrediyormuşum meğer verdiğin nimetleri…

Oysa yâd etmek gerekir verdiğin nimetleri

Kulluğun özü de bu değil mi?

“Rabbinin nimetini yâd et.” (Duha, 11)

***

Açıldım çiçek gibi,

Tutuştum yürek gibi,

Bir yeşil dilek gibi

İçimde adın kaldı

Rabbim,

Adınla atıyor kalbim…

***

Şu önümde duran ağaç, 

O ağacın başındaki yaprak,

O yaprakların arasına gizlenmiş meyveler…

Hepsi birbirinden güzeller…

Dallarda şakıyan kuşlar,

Üzerimden geçen bulutlar,

Esen rüzgâr, yağan yağmurlar…

Bir değil, milyon defa söylesem, bıkmam.

Her şey Sen yarattığın için güzel.

Bu güzellikler Senden Rabbim, Senden…

Toprak suya muhtaç, su toprağa, göz güneşe…

Ben ise yarattığın her şeye…

Sana olan ihtiyacım, Sana olan hasretim

Hepsinden fazladır Rabbim…

Dünya gurbetinde yalnız bırakma beni!

Varların en güzelidir verdiğin hayat…

Kim, nasıl yaşarsa yaşasın,

Aslolan o hayatı Senin için yaşamak…

Hayatın çekirdeğidir kalbim…

Rabbim,

Adınla atıyor kalbim…

İnsan dışındaki hiçbir varlık bilmiyor

Ne yaptığını, neden çalıştığını…

Bir benim sadece şu dünyada

Bütün bu işlerin hikmetini anlayan ve kavrayan, bir benim…

Kâinatın merkezine beni ve hayatımı koymuşsun,

O hayatın merkezine de rızkı,

Rızkın merkezine de şükrü…

Şükrün merkezine de ibadeti koymuşsun.

Her şey bende düğümleniyor,

Her şey benden bir şey bekliyor.

Konuşması için mikrofon uzatılan bir hatip gibi

Ağzımdan bir cümle çıkmasını istiyor her şey,

O anlamlı cümleyi, “Elhamdülillah” dememi...

Sana hamd etmemi bekliyor…

Yalnız kalmayayım diye ana verdin, baba verdin, kardeş verdin...

Hepsini sen verdin...

Şair şiirinde, yazar eserinde hiç bahsetmese de Senden,

Onları da sen var ettin...

Seni bilmek, Seni tanımak, Seni bulmak bu kadar kolayken

Niye Senden uzaklarda... 

Ne arıyor insan kendi gibi şu fanilerde?

Ve sonra olanlar oluyor:

Güller soluyor, geride dikeni kalıyor...

Ellerimiz kanıyor...

Suyun başında susuzluğu 

Hiç dinmiyor bu insanın...

Fani zevkler bitiyor bitmesine amma

Geride o günahların dumanı kalıyor...

Sen verdin...

Her nimeti...

Karşılığında da çok bir şey istemedin...

Sadece ve sadece

Senden bilmemizi istedin...

***

Bahar geçti, yaz geçti

Nice fırsat tez geçti

Katar katar söz geçti

Gönlüm adında kaldı

Rabbim,

Adınla atıyor kalbim...

***

Bu hayat,

Bu kâinat niye böyle güzel?

Bu güzelliği yaratan 

Rahmân ve Rahîm olan 

Allah değilse kim?

Kim o zaman?

Bu bitmek tükenmek bilmeyen güzelliğin kaynağı

Nereden ve kimden geliyor?

Evet!

Şükür ve teşekkür yakışır 

İnsan olan insana 

Yaratılışının gayesidir kalbinin sesini dinlemek...

Dinle kalbin ne diyor…

Rabbim,

Adınla atıyor kalbim...

***

Bu sabahlar niye böyle güzel?

Rabbim, niye böyle güzel?

Sadece uykudan uyanalım diye değil, 

Belki de hayata uyanalım diye yeniden...

Gafletten uyanalım diye...

Rabbim!

Gözlere göstermek istediğin sır ne?

Uyanalım, yeni bir gözle bakalım ve hayata yeniden başlayalım diye...

Bir sır var her güzellikte, her neşede, her nimette…

Nedir Rabbim nedir?

Tekrar değil her nefes…

Birbirinin devamı değil

Hiç bir an, hiç bir gün, hiç bir nimet…

Yeniden yeniye yaratıyorsun her şeyi...

Bir sır var...

Her defasında en güzel ve en kusursuz şekilde hem de...

Neye baksak, neye el atsak, görüyoruz bunu...

Gösteriyorsun gözlerimize 

Muhteşem tablolar seriyorsun önümüze...

Her şey kendisinden ziyade

Kendilerini yapan sanatkârını anlatıyor bize...

Seni söylüyor, Seni bildiriyor, Seni gösteriyor her şey, her işaret...

Senden başka hiç kimse, hiç bir şey bunların sahibi olamazlar...

Bütün sebepler toplansa, bir ağaç değil,

Bir yaprak bile yapamazlar...

Yaratılanlar, yaratıcı olamazlar...

Her nefeste hayatı yeniden yaratılanlar 

Senden gaflette kalanlar,

Hayatın zevk-i safâsına dalanlar…

Niye anmazlar ki Seni, bir gün olsun, niye?

Bir an olsun, niye?

Niye acaba, niye?

Her şeyi merak edenler kendilerini yaratanı merak etmezlerse eğer,

O merak duygusu da boşa gitmiş demektir…

Bu da ayrı bir nimet…

Bu da ayrı bir nasipmiş meğer...

“Hidayet, O’na doğru yürüyene koşar.

Yağmurdan kaçanların kuraktan yakınmaya hakları yoktur.”

Mehmed Selahaddin Şimşek

***

Duvardaki resme hayran hayran bakanlar...

O tabloyu tutan arkasındaki çivinin farkında bile değiller...

Esas olan bu da değil...

Aslolan bundan da ötesi...

O Sanatkârın nedir buraya gelenlerden beklediği 

Ve seyredenlerden istediği?

Var mı merak eden?

Kaldı mı acaba?

Kim koymuş, neden asmış buraya şu resmi?

Nedir bunu sergilemekten gayesi?

Soran yok...

Asıl maksadı merak eden yok...

Kimin yolu nereye çıkarsa çıksın,

Benim yolum Sana varsın...

Yeter ki Senden uzak olmasın Rabbim...

Rabbim,

Adınla atıyor kalbim...

***

Bu dil, bu dudak, 

Bu el, bu ayak,

Bu göz, bu kulak

Niye var Rabbim 

Niye var?

Ancak...

Seni anmak için var...

Kalbinin sesini duyan var mı?

Kalbim,

Adınla atıyor Rabbim...

***

Gün geldi, dilim bitti

Yürüdüm, yolum bitti

Benim de ömrüm bitti

Dilimde adın kaldı…

Rabbim,

Adınla atıyor kalbim…

***

Ve bir gün bitecek şu dünyada misafirliğimiz…

Kavuşacak bir gün dağ dağa ve insan da toprağa…

Topraktan öteye inşallah,

Cennetinden cemâline,

Sevgili Peygamberimize (asm),

Sahabelerine,

Vaad ettiğin güzelliklere…

Rabbim, dilerim, bu söz bir dua gibi dillerde söylensin dursun:

Rabbim, adınla atıyor kalbim…

Rabbim, adınla atıyor kalbim…

Rabbim, adınla atıyor kalbim…

 

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Rasûlallah…

 

 


Aralık 2013, 444 Sayısı Tüm Yazıları


YAZARIN DİĞER YAZILARI

Sonbahardan Özür

Yalanmış meğer. Hem de esaslı... Sonbahar şarkılarda söylendiği gibi değilmiş, yemyeşil bahçeler de varmış, tarlalar da. Üstelik sayısız meyveler bu mevsimde geliyormuş…

Devamı »

Derdim, Tasam, Şu Son Demde Ne Yapsam?

Belki bir yaz akşamında, belki de serin bir sabahta… Tam da yaşamanın altın çağında… Güzelliklerin tadı damağında… Belki de bir eylül akşamında ya da bir sonbahar sabahında… Ecel denen misafirim. Biliyorum geleceksin… Gözünün değdiği yerde çiçekler açacak. Bir el uzanacak bana doğru. Bir sahilden diğerine geçeceğim. Kocaman bir bahçedeki bir gül gibi… Açıldıkça açıldım, son noktasındayım. Akşam ezanlarının arasından bir veda çekiyorum: “Uğurlar olsun…” diyorum güne, ömre, hayata…

Devamı »

Haydi Bakalım

Neyi dinlesen, kendine özel bir dille konuşur. Her şey ses verir anlayana, geçip gitmeyene… Yıldızı dinlesen, dereyi dinlesen; ağacı dinlesen, kuşu dinlesen… “Nerede beni dinleyen, nerede sesimi duyan?” der adeta. Ve bin bir gecenin içinden bir ses gelir: “Ben seni dinliyorum.” der. Ve açılır sırlar, hikmetler… Dinleyen anlar!.. Düşünün bir yayla başındasınız, bir gece vakti bir ağacın tepesindesiniz, herkesten uzak, her şeye yakınsınız… Yalnızlık! Dışı yalnızlaştıkça, içi kalabalıklaşıyor

Devamı »

Rabbimizin Nimetleri Saymakla Biter mi!

Dün neredeydik, bugün nerede… Günbegün ağacın başındaki bir meyve gibi olgunlaşan hayatımız, dört bir yandan akıp gelen nimetler. Neler neler… Saymakla bitmez. Hangi birini sayabiliriz ki? Rabbimizin bizi yok iken yaratıp var ettiğini mi, bitki ya da hayvan değil bir insan olarak yaratmasını mı?.. Hayat verip sürdürmesini mi? Belki her gün ne kazalar, ne hastalıklardan korunuyoruz da haberimiz bile olmuyor…

Devamı »