6 Yazı Abdülkadir Dinç

Yazar Profili »

Bahar lisanı

Ağustos 2017, 488 132 Görüntülenme Eklenme Tarih: 07 Aralık 2017 17:48 Abdülkadir Dinç

 

Gençlerin yoğun olduğu kır bahçeli kafenin kalabalık ortamında, yüksek perdeden kahkahalar beyninden bir ok gibi geçiyor; yüreğine bıraktığı sızılar, şekersiz kahvesini daha da acılaştırıyordu. Bir gencin “Bahar da sonunda geldi be!” cümlesi, bir dantel gibi nakşettiği duygu dünyasını yerle bir etmeye yetmişti.

Oysa bahar gibi lâtif bir konuda konuşmak ne de büyük bir zerafet istiyor. Zira Karacaoğlan’a sorsaydık:

“Bülbül ne yatarsın bahar erişti,

Ulu sular bulandığı zamandır.

Kat kat olup gül yaprağa karıştı.

Yine bülbül kul olduğu zamandır” dizeleriyle duygularını ifade ederdi.

Aşık Veysel’e sorsaydık:

“Ağaçlar al giydi, kuşlar dillendi.

Açtı bahar çiçekleri Ada’nın,

Toprak mevce geldi yer yeşillendi,

Açtı bahar çiçekleri Ada’nın.

Adapazarı’na demişler Ada,

Yar elinden yaralarım ziyade.

Çiğdemleri dağda, gülü ovada.

Açtı bahar çiçekleri Ada’nın.”

Ya Fuzulî ne der diye kulak verseydik; susardık:

“Hava, gül bahçesi gelinlerinin duvağını açtı;

Bahar, gül bahçesine yeşil elbise giydirdi.

Gelinciğin alnı yeri öpmekten yaralanmış,

Menekşenin boyu tevazudan iki büklüm olmuştur.”

 



YAZARIN DİĞER YAZILARI

İnsanlığın Su İle Sınavı

Kur'an'da su

Devamı »

YÜREĞİNE SIĞMAYAN ADAM!

Devamı »

Bahar lisanı

Bahar gibi lâtif bir konuda konuşmak ne de büyük bir zerafet istiyor. Zira Karacaoğlan’a sorsaydık, Aşık Veysel’e sorsaydık, Ya Fuzulî ne der diye kulak verseydik neler duyardık?..

Devamı »

Modern Aklın Çözüm Yöntemi!

Devamı »