ARAMA SAYFASI

Sevgi İlaç Gibidir / Sevgi Öyküsü

Sevgi İlaç Gibidir / Sevgi Öyküsü

Sevgi Öyküsü

BİR GÜN, bir çiftlikteki atların birine bakan seyis, “Bu attan hayır gelmez artık” demişti. Söylediği at güçlü bir hayvandı. Ama hiç kimse ona binmek istemiyordu. Çünkü çok huysuzdu; üzerindekini atıyor, ağaçlara çarpıyor, yanına yanaşanı çifteliyordu…

Bir gün çiftliğe bir yabancı geldi. Bu atı çok beğendi ve onu dört haftada terbiye edeceğini, kuzu gibi yapacağını söyledi.

Çiftlikteki herkes bu sözlere bıyık altından güldü elbette…

Ne ki, işler düşündükleri gibi gitmeyecekti.

Yeni gelen adam atı eğerledikleri zaman tatlı tatlı konuşarak ona şeker vermekle işe başladı. Sonra onunla konuşa konuşa idman sahasında gezdirdi.

Birkaç gün sonra yine idman sahasında gezdirirken, birden atın üstüne atlayıverdi. Hayvan adeti üzere bir iki sıçrayış yaptı; şimdiye kadar böyle yaptığında hep kamçılanırdı; oysa şimdi kamçı gelmemişti. Mahmuzlama da yoktu, azarlama da…

İki hafta böyle geçti.

Fakat o huysuz at şimdi tanınmayacak kadar değişmişti. Kendisine bakan adam gibi o da dikkatli ve uysal olmuştu.

Çiftlik ahalisi ise bu gördüklerinden anladılar ki; iyi muamelede zayıflık değil, en sert seyislerin bile başa çıkamadığı hayvanları uysallaştıran büyük bir kuvvet vardı.

O zamana kadar tatlı dilin yapıcılığına inanmayanlar, bunun böyle olduğunu o at ahırında öğrenmişlerdi.

—F. W. Foerster