Havaların soğumasıyla birlikte, üzerimizden sürülerle geçip giden ve her bahar geri dönen kuşlar gibi, göç eden kelebekler de vardır. Ve onların da yollarını nasıl bulduklarını kimse tam manasıyla bilemez.
Bu hayvanlar, her bahar Amerika’nın güneyinden Kanada’ya göçer ve sonbaharda tekrar geri dönen “kral kelebek”leridir. Ömürleri kısacıktır. Öyle ki, herbir kuzey veya güney göçünde dört kere nesil değiştirirler. Yani güneyden Kanada’ya ya da Kanada’dan güneye yola çıkan bir kelebeğin ancak torununun torunu bu esrarengiz yolculuğu bitirebilir, ipekten kanatçıkları ile binlerce kilometrelik yolu aşacak olan bütün kelebekler, ilk defa görecekleri bu yolu, daha önceden sanki yüzlerce defa geçmiş gibi iyi bilirler.
Beyinlerinin çok küçük olduğu ifade edilen bu kelebeklerin, daha tırtıl halinde iken bu yolu öğrenmiş oldukları, ister istemez kabul ediliyor.
Kimden mi ?
Kendileri doğmadan ölen anne-babalarından değil.
Gökyüzünde asılmış olan yön tabelalarından da değil.
Araştıranlar henüz bulamamışlar kimin yol gösterdiğini. Aslında yol bitmeden ömrü biten bu rengarenk dünya süslerinin niçin var olduğunu da bulamamışlar.
Neden bulamamışlar biliyor musunuz?
Evrim, gereksiz varlıkları ortadan kaldırırmış da ondan. Kral kelebeği de hayat boyu göç etmek gibi son derece gereksiz bir işle meşgulmüş. Öyle ya; yola çıkacaksın, yolda yumurtlayıp öleceksin, sonra yavruların yumurtadan çıkacak, obur birer tırtıl olup büyüyecek, ardından koza örüp kelebek olacak ve sonra yola devam ederken bir gün onlar da yumurtlayıp ölecek ve dört nesil değiştikten sonra geri dönüş yolculuğu başlayacak. Neye yarar bu yorgun hayat? Bay Evrimin kendisi olsa, Hawai Adaları’na gider ve ılık denizlerde keyif çatardı.
Ama onlar bilmese de biz biliyoruz.
Neyi mi ?
KRAL KELEBEĞİNİN, evrime TOKADIN KRALINI çakmak için yaratıldığını..
Ona yol gösterenin, güvercinlere, göçmen kuşlara, arılara veya balıklara... da yol gösterdiğini.
Ve evrim yalancısının mumunun, Kral kelebeği tarafından nasıl söndürüldüğünü...