142 Yazı Selim Gündüzalp

Yazar Profili »

Gençlik Bir Kuşmuş, Ötüp de Uçmuş

Ocak 2018, 493 1751 Görüntülenme Eklenme Tarih: 08 Şubat 2018 14:52 Selim Gündüzalp

Ne yaptın, ne ettin gençliğini!?

Sorarlar bir gün...

O dem geldiğinde sorarlar...

Soracaklar da...

İster inan, ister inanma...

Biri çıkıp da söylemedi demeyesin sakın...

Söylüyoruz bak...

Ne demişti Yunus:

“Sabret!”

Sabrın sonu selamet...

Bir gün olanı sen de keşfedeceksin...

Huzuru bulacak ve sevineceksin... 

Hem de o güne kadar hiç öyle sevinmemişçesine...

Kıyıya vuran dalganın, esen rüzgârın farkına varacaksın...

Yıldızlara uzanacaksın tutmak için...

Coştu mu bir kere için, durduramazsın kendini... 

Acele etme...

Önce pencereni aç nazikçe...

Gözlerini kapa...

Bırak kendini serin havaya...

Bir nefes al derinden şöyle...

Gönlündeki sızıyı bir dindir...

Yüreğini sakinleştir...

Bırak şimdi o huzuru aramayı; o seni bulsun...

Önce endişelerini at birer birer...

Hayatın ve yaşamanın bir mucize olduğunu anlıyorsun değil mi?

Dünyaları versen alamayacağın şeyler de var...

Senin, hepsi senin elinin altında şimdi...

Altın bir tepsinin içinde...

Kralların hazineleri senin sahip olduğunun yanında bir hiç...

Kendi değerini bilmeyen, o ‘hiç’leri hazine sanır…

Şeytan sendeki o hazinenin peşinde işte...

Senin haberin yok ama o farkında, sende neyin değerli olduğunun...

Bunun için peşinde...

Farkında mısın sen?

Değerini bilirsen kaybetmeden kazanacaksın.

Hep yitik, hep bitik rollerdesin... Artık bırak.

Hayatın gerçekleri oyuna dönerse elinde...

Oyunlar da gerçeğin olacak... Hayatın bir oyun, bir eyleşmeden ibaret kalacak.

Bu oyun öyle yalancı bir uyku ki, ne uyumak olacak sana ne de uyanmak...

Şu dünyada çılgınca peşinden koştuğun ne varsa bir an olsun bırak...

Bak, sokaktan geçen bir satıcı sesi: “Eskiciiiii…”

Ver, kurtul...

Hayret! Üstüne bir şey istemediklerine şükret…

Unut onları, mecbur değilsin onlarla beraber yaşamaya...

Beynini allak bullak eden boş düşüncelerden hele bir uzaklaş... 

Zevk dediğin, eğlence dediğin şeylerin esiri olmuşsun, hem de gönüllü esiri...

Fatih önce kendini fetheder...

Bir neşter vurman gerekir yaraya...

Kargaşanın tam da ortasındasın...

Ne kış, ne de yaz...

Tam iki bahar arasındasın...

Arafta kalmak kolay değil ama oluyor işte...

Kalıyorsun birden, orta yerde kalakalıyorsun...

İstesen de istemesen de...

Şehrin göbeğinde binlerce insan arasında bir başına kalıyorsun işte...

Gençlik gemisinin yolcuları binip de gitmiş...

Bizim de nasibimiz bu kadarmış...



YAZARIN DİĞER YAZILARI

Derdim, Tasam, Şu Son Demde Ne Yapsam?

Belki bir yaz akşamında, belki de serin bir sabahta… Tam da yaşamanın altın çağında… Güzelliklerin tadı damağında… Belki de bir eylül akşamında ya da bir sonbahar sabahında… Ecel denen misafirim. Biliyorum geleceksin… Gözünün değdiği yerde çiçekler açacak. Bir el uzanacak bana doğru. Bir sahilden diğerine geçeceğim. Kocaman bir bahçedeki bir gül gibi… Açıldıkça açıldım, son noktasındayım. Akşam ezanlarının arasından bir veda çekiyorum: “Uğurlar olsun…” diyorum güne, ömre, hayata…

Devamı »

Haydi Bakalım

Neyi dinlesen, kendine özel bir dille konuşur. Her şey ses verir anlayana, geçip gitmeyene… Yıldızı dinlesen, dereyi dinlesen; ağacı dinlesen, kuşu dinlesen… “Nerede beni dinleyen, nerede sesimi duyan?” der adeta. Ve bin bir gecenin içinden bir ses gelir: “Ben seni dinliyorum.” der. Ve açılır sırlar, hikmetler… Dinleyen anlar!.. Düşünün bir yayla başındasınız, bir gece vakti bir ağacın tepesindesiniz, herkesten uzak, her şeye yakınsınız… Yalnızlık! Dışı yalnızlaştıkça, içi kalabalıklaşıyor

Devamı »

Rabbimizin Nimetleri Saymakla Biter mi!

Dün neredeydik, bugün nerede… Günbegün ağacın başındaki bir meyve gibi olgunlaşan hayatımız, dört bir yandan akıp gelen nimetler. Neler neler… Saymakla bitmez. Hangi birini sayabiliriz ki? Rabbimizin bizi yok iken yaratıp var ettiğini mi, bitki ya da hayvan değil bir insan olarak yaratmasını mı?.. Hayat verip sürdürmesini mi? Belki her gün ne kazalar, ne hastalıklardan korunuyoruz da haberimiz bile olmuyor…

Devamı »

Tohumdan Çınara

Ne acayip değil mi! Cenab-ı Hak tohumu ve ağacı bir makine gibi yapmış. Bir küçücük tohum, koca ağacı içinde saklıyor; adeta bir ağaç makinesi gibi çalışıp ağaç üretiyor. Ağaç da meyve makinesi gibi çalışıp lütf-u ilahi ile meyve üretiyor.

Devamı »