63 Yazı Mehmet Kırkıncı

Yazar Profili »

İyi İnsan Kimdir; Kötü İnsan Kimdir?

Aralık 2012, 432 177 Görüntülenme Eklenme Tarih: 06 Haziran 2020 18:19 Mehmet Kırkıncı

 

İyi bir insan olmanın ölçüsü, Efendimizin (asm.) gösterdiği güzel ahlâkın şubelerini kendine örnek alıp, bunları yaşama gayretinde olmaktır; başka bir ifadeyle de ‘takva’dır. Ancak iyilik ölçüsü olarak ırk üstünlüğünü kabul ettiğimiz takdirde, bir Arap attan doğan yavrulara daima Arap atı dediğimiz gibi, bir ırk mensuplarının da ya hep iyi veya hep kötü olduklarını kabul etmemiz gerekir. Bu durumda ise pekçok haksızlığa ve zulme kapı açar. Yani kötü kabul edilen bir kavimdeki iyilere kötü demek ve iyi kabul edilen kavimdeki kötülere de iyi demek zorunda kalınır. Oysa hakikat bu fikri reddetmektedir. İyi insan, hangi ırka mensup olursa olsun iyi; kötü insan ise yine hangi ırka mensup olursa olsun kötüdür.

Bir kimse hakkında, “Nasıl insandır?” şeklinde sorulan bir sorunun cevabı, eğer o kimse müspet bir insan ise, “imanlıdır, ahlâklıdır, namusludur...” şeklinde olurken; şayet menfî bir kimse ise “ahlâksızdır, sahtekârdır, imansızdır” şeklinde olacaktır. Yoksa bu sorunun cevabı, Türktür, Araptır, Kürttür, Almandır… bundan dolayı ‘kötüdür-iyidir’ şeklinde olmaz. Bunlar o kimsenin ırkı hakkında bir soru sorulduğunda verilecek cevaplardır. O halde, iyilik ve kötülüğün ırkla alâkası yoktur.

Diğer taraftan, bir işi yapan faile ünvan kazandıran, işlediği fiiller, yaptığı işlerdir. Yalancılık fiilini işleyen kimse, yalancı ismini aldığı gibi, doğru söyleme fiilinin faili de sadık, doğru sözlü ismini alır.

Yalancının kötü bir kimse, doğru sözlünün ise iyi bir şahıs olması işlenen fiillerle ilgilidir. Yoksa onun ırkıyla bir ilgisi yoktur. Zaten insanlar da Türk, Kürt, Arap... gibi ırk isimlerini, işledikleri iyi veya kötü bir fiilin sonunda almazlar.

Bizler dünyada gelirken bir kısmımız neseben a ırkından, diğer kısmımız ise b ırkından yaratılıyoruz. Bu dünyaya gelişte bizim tercihimizin herhangi bir etkisi olmadığından, ne ırkımızla övünmeye ve ne de başka ırk mensuplarını kötülemeye hakkımız yoktur. Demek iyiliğin ölçüsü ırk olamaz.

Bu açık hakikati görmediğimiz takdirde, aramıza fitneler sokup bizi parçalayıp yutmak isteyen haricî düşmanlara yardım etmiş oluruz.

Biz çalışmadığımız halde, atalarımızın yaptıkları güzel işlerle övünüp durmamız, aynen okuma yazma bilmeyen bir çocuğun, dedesinin âlim olmasıyla övünmesine benzer. Eğer biz de dedelerimizi örnek alarak, onları yücelten değerlere gönül bağlar ve gereğince yaşarsak, onlar gibi olabilir ve onlara lâyık bir halef olmuş oluruz. Aksi halde bu kuru dâvânın kimseye hiçbir faydası olmaz.

 

 


Aralık 2012, 432 Sayısı Tüm Yazıları


YAZARIN DİĞER YAZILARI

Kur’an’ın Benzeri Neden Yapılamaz?

Her kelâm (söz), kendisini söyleyenin mührünü taşımaktadır. Lisan aynı da olsa, yeteneklerin farklılığı, ilim ve belâgattaki farklılıklar gibi konular, sözlere ayrı ayrı mühürler kazandırmakta ve bilenler için, o sözün kime ait olduğunu âdeta haykırmaktadır. Meselâ, hepimiz Türkçe konuştuğumuz halde, Yunus Emre’nin veya Mehmed Âkif’in bir şiirini işittiğimizde bu şiirlerin şairlerini derhal tanıyabiliyoruz.

Devamı »

Süt

Hindistan cevizinin ağacı toprak yiyor, kendisi süt veriyor. Koyun ise ot yiyip süt veriyor. Başka bir anne de et yiyip süt veriyor. Demek ki bunların her biri birer sebeptir.

Devamı »

Göremediğimiz Harikalar

Bir düşünelim; biz bir tek organımızın aynısını yapamazken, toprağa attığımız bir buğdaydan on tane buğday alıyoruz. Yani bir buğday tanesi kendisi gibi on fert yapmış görünüyor.

Devamı »

Ahiret Olmasa Hayatı Anlamsız Olur

Bir bilim adamı, büyük bir özen ve çalışma sonucu her yaprağı binlerce lira değerinde, gayet güzel ve eşsiz çiçekler yapsa, fakat sonra bunla­rı adi bir saman çöpüymüş gibi keçilere yedirse, ne kadar abes olur!..

Devamı »